Auto-gastronomische ontdekkingen: Carlo’s benzinebar
Dit keer bezochten wij een welhaast unieke gelegenheid even buiten het landelijk gelegen IJsde. Het landschap wordt beheerst door terpen en wierden. Pukkels aarde met daarop boerderijen en kerken. Telkens weer blijkt het afgraven, het bestrijden van dergelijke geodetische uitwas bijzondere archeologische vondsten op te leveren. Veelal blijkt de aarde niet alleen resten van de verleden mens te bevatten, maar ook werkelijke bodemschatten zoals bij Carlo’s terp nu het geval is. Op een terp bouwde hij zijn benzinebar.
Met meticuleuze precisie werd de terp eerst kubieke meter voor kubieke meter afgegraven terwijl kunsthistorici met hongerige ogen toekeken. Zorgvuldig werden uit de ruige aarde de resten van de aanwezigheid, de accessoires van het bestaan, van de gedateerde mens weggefilterd. Het archeologisch residu werd niet onverdienstelijk tentoongesteld in een naburig museumpje. Pas dan kon met de verwezenlijking van Carlo’s bizarre droom worden aangevangen. In de bodem werden roestvrijstalen tanks met een inhoud van zo’n tien kuub geplaatst. De talrijke tanks werden ingebed in de afgegraven aarde. Na het terugstorten van de vele lagen oude aarde was alles wat nog zichtbaar was enkele tientallen stompjes pijp die nakend en gulzig enkele decimeters boven de aarde uitstaken.
De eigenlijke architectuur, dat wat bovengronds vorm kreeg, de benzinebar werd met veel afkeer bekritiseerd door de uiterst behoudende boerengemeenschap, woonachtig rond heuvel 78, zoals de terp van Carlo kadestraal te boek staat maar hij hield moedig stand. Een gebouw, een station eigenlijk, dat een perfecte kopie, misschien wel een tribuut aan Raymond Loewy’s architectuur zou kunnen zijn. Even verrassend als onverwacht geeft het bouwsel het landschap iets zinnelijks, iets futuurs. Van even lang geleden wordt nu in de toekomst geblikt.
De volledige strak geasfalteerde oprijlaan naar Carlo’s benzinebar ligt nu als een roerloos lint tussen de landerijen. Onverstoorbaar grazen de koeien in de berm zoals zij dat al eeuwen hebben gedaan, dat terwijl alweer een liefhebber van geurig geraffineerde bodemschatten ‘aanlegt’ bij deze oase. Buiten de functionele Euro 95 en Super 98, schenkt Carlo nog 25 andere ‘rijke brandstoffen’. Carlo, een veertiger met een gezonde bos peperkleurig haar is – in tegenstelling tot wat zijn voornaam doet vermoeden – een Arabier. Kind uit een gelukkig huwelijk van een Zweedse moeder en een Egyptische vader. Zijn liefde voor brandbare bodemschatten kreeg hij met de bekende paplepel ingegegoten.
Inmiddels is Carlo niet alleen connaisseur maar ook collectioneur van de meest ‘geraffineerde’ brandstofproducten. Om te beginnen kozen wij voor de Texaco Boron met een octaangehalte van maar liefst 108. Deze brandstof die in 1968 voor het laatst werd geschonken – en uitsluitend in katalysatorloze motoren kan worden gestookt – was zo zwaar loodhoudend dat het soortelijk gewicht op 1,12 uitkwam. Loodzware brandstof. Maar wat een geur, wat een ‘power’. Alleen al het krachtige aroma doet de sfeer van de 6 liter GM bigblocks van weleer herleven. Prachtig roze en kloek schuimend; let op: kijkglas moet vol zijn! Uiterst gastvrij werd een wel zeer bescheiden jerrycannetje geopend; een 1931 Tulsa Very Special gazoline. Met beleid en respect afgetankt bij een al decennia’s verlaten, maar nog steeds bemand stationnetje in Noord Dakota.
De stroperige vloeistof met het wat zanderige residu is jammerlijk niet langer geschikt voor automobiele consumptie. De Tulsa V. Special was evenwel een mijlpaal op brandstofgebied. De verrijking met detergenten deed het innerlijk van de zeer vervuilde motoren van voor de oorlog meer dan goed. In het brede en exclusieve brandstofassortiment neemt het ruim voorradige Carloburn een belangrijke plaats in. Een werkelijk prachtige bijna transparante Super. Een hele ijle, droge benzinelucht met een vermoeden van alcohol. Prachtig uitlopend in de vulopening. Dynamiek zonder angstaanjagend brandgevaar. Speciaal geselecteerde, hele jonge, ‘hoge’ benzine wordt direct aan de naftakraker gewonnen, opnieuw gefilterd over ruige canvas in houtskool om daarna ‘geblend’ te worden met Braziliaanse cane-spirit; suikerriet alcohol.
Zonder verdere kunstgrepen is daar een luierschone, klopvaste brandstof die elke motor opzweept tot onverwacht hoge prestaties. ‘Een PK-tje of tien zit er zo maar in’ aldus Carlo. Absoluut uniek is de zg. Patterson’s Kerosine, de brandstof waarmee Donald Campbell meermalen een wereldsnelheidsrecord op zijn naam wist te brengen. Patterson’s kerosine is nu ‘gewoon’ tankbaar voor elke automobilist, omdat Carlo beslag wist te leggen op de lang geheim gehouden receptuur. ‘Het zit ‘m eigenlijk in de verzadiging van ferrodioxide – ordinaire ijzerroest -, deze verrijking zorgt voor een versneld ‘schoon opbranden. Doodsimpel eigenlijk!’. Om te ‘proberen’ op de thuisreis wordt ons automobiel door Carlo afgetankt, half-om-half, met Carloburn en Patterson’s. Natafelend in de gezellige pomp-ambiance, die telkens weer de bezoeker op het verkeerde been zet door het interieur: een mengeling van retro-elementen en alles wat ons zo boeit in Science Fiction, bekijken we nog even een gallon originele Nitro in glas. Verraderlijk wispelturige fossiele brandstof die het vrijwel uitsluitend prima doet in dragsters. ’Voorzichtig neerzetten want Nitro speelt graag solo’ grapt Carlo.
Sprakeloos zijn we bij het zien van een inmiddels meer dan dertig jaar oude mandfles Methanol. Een brandstof die onmiddellijk herinneringen oproept aan
de Grand Prix’ van weleer. Glanzende racebolides nog zonder turbo met aan het stuur Jim Clark, Graham Hill of Bruce Mclaren. Tja, wie had ooit kunnen vermoeden dat benzine zoveel emoties kan losmaken. Slechts met moeite kunnen wij ons ontrukken aan de intieme sfeer om af te reizen. Als ‘Souvenir di Carlo’, zoals deze excentrieke, maar uiterst gastvrije ‘barman’ dat noemt, krijgen we een flaconnetje’ Essence de Petrol’. Een flesje in de vorm van een Weber carburateur -alweer zoiets ontwapenend nostalgisch- met daarin het vluchtige aroma van pure Caltex premium, een geur om bij weg te dromen. Carlo’s benzinebar is een ware brandstofoase in een historisch Hollands landschap, meer dan een aanrader. Open van 06.00 tot 20.00 uur. Ook op zondag. Creditcards welkom.